3 Mayıs Cuma günü Düzce Üniversitesi Sanat Tasarım Mimarlık Fakültesi’nden, Dr. Öğretim Üyesi Zeynep Gürler’in yürütücüsü olduğu “Orada” adlı projenin bir parçası olan atölye çalışmasına katıldık.
Avrupa Birliği projesi olan, CultureCIVIC: Sanatsal Üretim Destek Fonu tarafından desteklenen projede; sanatçı olduğu yerden “oraya” bakarken gördüklerini fotoğraflayarak farkında olduğumuz ve olmadığımız çevreyi ve o çevrede yer alan yaşamı fark etmemizi sağlıyor.
Atölye kapsamında önce Düzce Konuralp’te yer alan ve Karadeniz Bölgesi’nin tek amfitiyatrosunu içeren Prusias Antik Kenti kazı alanını ziyaret ettik. Sonrasında da tarihi yürüyüş yolunu takip ederek bir çember çizdik. 17 katılımcı ve 3 proje yürütücüsü ile birlikte, yaklaşık 2 saat süren yürüyüşte, hem yürütücülerden hem de katılımcılardan, bölge, bitki örtüsü, habitat, ekonomik ve tarımsal faaliyetlerin çevreye etkileri konusunda çeşitli bilgiler dinledik. Gezinin en güzel yanı ise sadece katılımcılar yürütücülerden değil, zaman zaman yürütücüler de katılımcılardan bilgi edindi.
Düzce, Konuralp yürüyüş yolunda, çevremizde olanların arayışındayız.
2 saatlik yürüyüşün ardından Sanat Tasarım Mimarlık Fakültesi sergi salonunda tüm katılımcıların üzerinde ortaklaşa çalıştığı bir üretim atölyesi gerçekleştirildi. Bu atölyede, daha önce birbiri ile hiç tanışmamış, birlikte çalışmamış katılımcıların, farklı tekniklerle zenginleşen, dinamik ve bir o kadar da uyumlu tasarımı ortaya çıktı.
Kişisel olarak; tüm bu atölye sürecinde kendimize, çevremize, doğayı paylaştığımız diğer canlılara olan bakışımızın ne kadar eksik ve hatalı olduğunu fark ettim. Sadece diğer canlıları etkilediğini düşündüğümüz hareketlerimizin, aslında onlar kadar bizi de etkilediğini; yaptıklarımızın sonuçlarından, sandığımızdan da çabuk etkileneceğimizi gördüm. Bu farkındalığı edinmek, geliştirmek, üretim ve tüketim faaliyetlerimizde bir referans noktası olarak korumak gerçekten geleceğimizle yakından ilgili. Ancak sandığımız gibi, gezegenin geleceği değil, biz insanların geleceği… Ne kadar dünyayı mahvediyoruz diye üzülsek de bana göre mahvettiğimiz sadece kendi geleceğimiz.
Tüm katılımcıların bir arada, farklı bakış açıları ve tekniklerle; ortak bir paydada buluşması…
Yanılgımız sonumuz olabilir…
Atöylede gerçekleştirilen ortak çalışmada, ben de aşağıdaki metin ile katkıda bulunmaya çalıştım.
Yanılgı
Kendimizi, imkanlarımızı yeniden tanımlamalıyız. Doğa ile olan bağımızın, karşılıklı etkileşimimizin farkında değiliz. 3 boyutlu evren algımız, çevre ile olan bağımızın farklı boyutlarını anlamamıza engel oluyor. Sahip olduğumuz dönüştürme, etkileme ölçeğimiz, bizim düzlemimizde oldukça geniş. Geniş alanı etkilemek, ölçeği büyütmek gelişmek ile eş anlamlı kullanılıyor ve bizi yanılgıya sürüklüyor.
Doğadaki dönüşümü bozulma sanıyoruz. Çürümüş, yıkılmış, kopmuş olanın bozulduğunu sanıyoruz ancak bu yeni kaynak üretiminden başka bir şey değil.
Ve, insan hayatı boyunca zarar verdiği doğaya ancak öldükten sonra katkı sağlayabiliyor.
Peki, ne yapacağız?
Geriye dönebilir miyiz?
Bozduğumuzu düzeltebilir miyiz?
Bizim düzgün ya da bozuk dediklerimiz gerçekten öyle mi?
Doğaya yaptığımız bozmak mı yoksa sadece görebildiğimiz, etkileyebildiğimiz yüzeylere kendi çapımızda bir saldırı mı? Doğayı koruma, iyileştirme çabalarımız, kendimizi ve imkanlarımızı abartma yanılgısı olabilir. Kaldı ki doğayı kurtarma görevini, yıllarca ona saldırmış olan bir türün üstlenmesi, neyin kurtarılmaya değer olduğuna saldırganın karar vermesi komik.
Doğayı değil kendi türümüzü kurtarmak için neler yapmamız gerektiğini etraflıca düşünmeliyiz.
Hayatta kalma çabamızda başarılar!
Orada projesi hakkında detaylı bilgi almak isterseniz CultureCIVIC proje sayfasını ziyaret edebilirsiniz. Bu tarz yeni etkinliklerde görüşmek üzere…